Kana JACHT zdobyła Solinę.

Dzień 1 – gdzie jest zapora ?

Dzień 2 – gdzie jest pomost Pani Jadzi ?

Nie wiem skąd Karol wynalazł Panią Jadzie, ale jeszcze bardziej nie wiem jak Pani Jadzia mogła go zapewnić że to coś sklecone na dwóch beczkach i ledwo widoczne z wody to oczekujący na nas pomost. To, że go znaleźliśmy to i tak sukces, a w zasadzie sukces sąsiada Pani Jadzi który dysponował czymś bardziej stabilnym i mogącym zasługiwać na miano pomostu do którego zacumowaliśmy w pierwszej kolejności po całym dniu żeglugi. Pan Sąsiad w kilku prostych żołnierskich słowach zaproponował nam zmianę miejsca cumowania.

A dzień nam minął na żegludze z Polańczyka w kierunku wsi Rajskie a gdy już było na tyle płytko, że wybijało ster zawróciliśmy na poszukiwaniu rzeczonej Pani Jadzi do Olchowca. Wiało miejscami przyzwoicie, niebo zwiastowało zbliżające się opady deszczu czasami lekko pokropując z pojawiających się chmurek.

Cumowaliśmy za to w akompaniamencie jakże miłych pozdrowień od wędkarzy oraz ich dźwięczących sygnalizatorów brania. Tym razem branie miał Rafał zgarniając przy próbie zakotwiczenia kilka zagruntowanych haczyków. Zresztą to nie pierwsze spotkanie z nimi w tym dniu:  w zasadzie rzucili mi wyzwanie, gdy niewidoczni wyskakując z krzaków i wesoło machając do nas krzyczeli „A bliżej się nie dało ?”  Pewnie że się da, przecież jezioro Solińskie głębokie przy brzegu… załoga odwiodła mnie od pomysłu testowania ich poczucia honoru po złożonej propozycji.

Pani Jadzia odnaleziona ! Po odnalezieniu pokazała nam przeznaczone na ognisko miejsce a my ochoczo przystąpiliśmy do zbierania drewna i chrustu. Miało być po Bieszczadzku i było … ognisko rozpalone, dokoła cisza, ciemność powoli skradała się przez solińskie wzgórza nie zakłócana przez żadne elektryczne źródło światła, gdzie niegdzie na brzegu migotały ogniki innych ognisk, grill rozpalony  a na nim wesoło skwierczała gwiazda wieczoru czyli udziec prosiaczka. Zapowiadał się piękny wieczór, gitara wyciągnięta, śpiewniki w gotowości, zaczynamy degustacje od pieczonych oscypków, już pierwsze kawałki pieczystego lądują na naszych talerzykach  i … ulewa. Łapiemy co pod ręką i na jachty. Reszta wieczoru pod pokładem, ulewa nie odpuściła do samego rana, a rano …